بیماری آلزامیر چیست ؟

بیماری آلزایمر نوعی پیشرونده زوال عقل است. دمانس اصطلاح گسترده تری برای شرایط ناشی از صدمات مغزی یا بیماری هایی است که بر حافظه ، تفکر و رفتار تأثیر منفی می گذارد. این تغییرات در زندگی روزمره دخالت می کند.

طبق گزارش انجمن آلزایمر ، بیماری آلزایمر 60 تا 80 درصد موارد زوال عقل را تشکیل می دهد. اکثر مبتلایان به این بیماری بعد از 65 سالگی تشخیص داده می شوند. اگر قبل از آن تشخیص داده شود ، معمولاً به عنوان بیماری اولیه آلزایمر گفته می شود.هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد ، اما درمان هایی وجود دارد که می تواند پیشرفت بیماری را کند کند. درباره اصول ابتلا به بیماری آلزایمر بیشتر بیاموزید.

حقایق آلزایمر : 

اگرچه بسیاری از مردم درباره بیماری آلزایمر شنیده اند ، اما برخی از آنها دقیقاً مطمئن نیستند که در چیست. در اینجا چندین واقعیت در مورد این شرط آورده شده است:بیماری آلزایمر یک بیماری مزمن مداوم است.علائم آن به تدریج بروز می کند و تأثیرات آن بر مغز دژنراسیون است ، به همین دلیل باعث کاهش آهسته می شوند.هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد اما درمان می تواند به کند شدن پیشرفت بیماری کمک کند و باعث بهبود کیفیت زندگی می شود.هر کسی می تواند بیماری آلزایمر را دریافت کند اما افراد خاصی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن قرار دارند. این شامل افراد بالای 65 سال و افراد دارای سابقه خانوادگی از این وضعیت می شوند.آلزایمر و زوال عقل یکسان نیستند. بیماری آلزایمر نوعی زوال عقل است.برای افراد مبتلا به آلزایمر نتیجه مورد انتظار واحدی حاصل نشده است. برخی از افراد مدت طولانی با آسیب شناختی خفیف زندگی می کنند ، در حالی که برخی دیگر با شروع سریع تر علائم و پیشرفت سریعتر بیماری روبرو می شوند.

دمانس در مقابل آلزایمر :

اصطلاحات “زوال عقل” و “آلزایمر” گاهی به صورت متقابل به کار می روند. با این حال ، این دو شرط یکسان نیستند. آلزایمر نوعی زوال عقل است.دمانس اصطلاح گسترده تری برای شرایط با علائم مربوط به از دست دادن حافظه مانند فراموشی و سردرگمی است. دمانس شامل شرایط خاص تری از قبیل بیماری آلزایمر ، بیماری پارکینسون ، آسیب دیدگی مغزی و سایر موارد است که می تواند این علائم را ایجاد کند.علل ، علائم و درمانها می تواند برای این بیماریها متفاوت باشد. درباره نحوه متفاوت زوال عقل و بیماری آلزایمر بیشتر بیاموزید.

علل و عوامل خطر بیماری آلزایمر :

متخصصان علت مشخصی از بیماری آلزایمر را مشخص نکرده اند ، اما عوامل خطر خاصی را مشخص کرده اند ، از جمله:

  • سن. بیشتر افرادی که مبتلا به آلزایمر هستند ، 65 سال سن دارند.
  • سابقه خانوادگی. اگر یکی از اعضای خانواده فوری دارید که شرایط را ایجاد کرده است ، احتمالاً آن را دریافت خواهید کرد.
  • ژنتیک برخی از ژن ها به بیماری آلزایمر مرتبط بوده اند.

داشتن یک یا چند مورد از این عوامل خطر به معنای ابتلا به بیماری آلزایمر نیست. این به سادگی سطح ریسک شما را بالا می برد.برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد خطر شخصی خود در بروز این بیماری ، با پزشک خود صحبت کنید. در مورد پلاک های آمیلوئید ، لکه های عصبی و سایر عوامل موثر در بیماری آلزایمر بیاموزید.

آلزایمر و ژنتیک : 

در حالی که هیچ عامل قابل شناسایی آلزایمر وجود ندارد ، ژنتیک ممکن است نقش اساسی داشته باشد. یک ژن به طور خاص مورد توجه پژوهشگران است. آپولیپوپروتئین E (APOE) ژنی است که با شروع علائم آلزایمر در بزرگسالان مسن مرتبط است.آزمایش خون می تواند این ژن را مشخص کند ، که خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد یا خیر. به خاطر داشته باشید که حتی اگر کسی این ژن را داشته باشد ، ممکن است آلزایمر را دریافت نکند.برعکس نیز صادق است: ممکن است کسی حتی اگر ژن ژن نداشته باشد آلزایمر را دریافت کند. به هیچ وجه نمی توان با اطمینان گفت که فردی آلزایمر را توسعه خواهد داد یا خیر.سایر ژنها همچنین می توانند خطر ابتلا به آلزایمر و شروع زودرس آلزایمر را افزایش دهند. درباره ارتباط ژنها و بیماری آلزایمر بیشتر بدانید.

 

آلزایمر چیست ؟ و چرا به آلزایمر مبتلا میشویم ؟!

علائم بیماری آلزایمر :

هر کس هر از گاهی قسمتهای فراموشی را فراموش می کند. اما افراد مبتلا به آلزایمر برخی از رفتارها و علائم مداوم را نشان می دهند که با گذشت زمان بدتر می شوند. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • از دست دادن حافظه که بر فعالیتهای روزمره تأثیر می گذارد ، مانند توانایی نگه داشتن قرارها
  • در انجام کارهای آشنا مانند استفاده از مایکروویو مشکل دارید
  • مشکلات در حل مسئله
  • با گفتار یا نوشتن مشکل دارد
  • در مورد زمانها یا مکانها دچار بی نظمی می شوند
  • کاهش قضاوت
  • بهداشت شخصی کاهش یافته است
  • تغییر خلق و خو و شخصیت
  • انصراف از دوستان ، خانواده و جامعه

مراحل آلزایمر :

آلزایمر یک بیماری پیشرونده است ، به این معنی که علائم به تدریج با گذشت زمان بدتر می شود. آلزایمر به هفت مرحله تقسیم شده است:

  • مرحله 1. هیچ علائمی در این مرحله وجود ندارد اما براساس سوابق خانوادگی ممکن است تشخیص زودرس وجود داشته باشد.
  • مرحله 2. اولین علائم مانند فراموشی ظاهر می شود.
  • مرحله 3. اختلالات جسمی و روانی خفیفی مانند کاهش حافظه و تمرکز ظاهر می شود. این موارد ممکن است فقط توسط شخص بسیار نزدیک شخص قابل توجه باشد.
  • مرحله 4. در این مرحله اغلب آلزایمر تشخیص داده می شود ، اما هنوز هم خفیف تلقی می شود. از دست دادن حافظه و عدم توانایی در انجام کارهای روزمره مشهود است.
  • مرحله 5. علائم متوسط ​​تا شدید نیاز به کمک عزیزان یا مراقبان دارد.
  • مرحله 6. در این مرحله ، فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است در انجام کارهای اساسی مانند غذا خوردن و پوشیدن لباس ، به کمک نیاز داشته باشد.
  • مرحله 7. این شدیدترین و آخرین مرحله آلزایمر است. ممکن است از بین رفتن گفتار و بیان صورت وجود داشته باشد.
  • با پیشرفت این مراحل ، فرد به مراقبت بیشتری از مراقب نیاز خواهد داشت. درباره نحوه پیشرفت آلزایمر و نیازهای حمایتی که برای هر یک احتمال دارد اطلاعات بیشتری کسب کنید.

شروع اولیه آلزایمر :

آلزایمر به طور معمول مبتلا به افراد در سنین 65 سال و بالاتر است. با این حال ، ممکن است در اوایل دهه 40 یا 50 رخ دهد. این به آغاز زودهنگام یا آغاز جوانتر ، آلزایمر گفته می شود. این نوع آلزایمر تقریباً 5 درصد از مبتلایان به این بیماری را تحت تأثیر قرار می دهد.

علائم شروع زودرس آلزایمر می تواند شامل از دست دادن حافظه خفیف و مشکل در تمرکز یا اتمام کارهای روزمره باشد. پیدا کردن کلمات مناسب کار سختی است و ممکن است زمان را از دست بدهید. مشکلات بینایی خفیفی مانند مشکل در گفتن مسافت نیز ممکن است رخ دهد.افراد خاصی در معرض خطر بیشتری برای ایجاد این بیماری هستند. درباره عوامل خطر و سایر علائم زودرس آلزایمر بیاموزید.

تشخیص بیماری آلزایمر :

تنها راه قطعی برای تشخیص فردی که مبتلا به آلزایمر است ، بررسی بافت مغزی آنها پس از مرگ است. اما پزشک شما می تواند از معاینات و آزمایش های دیگر برای ارزیابی توانایی های ذهنی شما ، تشخیص زوال عقل و رد شرایط دیگر استفاده کند.

آنها احتمالاً با گرفتن سابقه پزشکی شروع می شوند. آنها ممکن است در مورد شما بپرسند:

علائم :

  • تاریخ پزشکی خانواده
  • سایر شرایط بهداشتی فعلی یا گذشته
  • داروهای فعلی یا گذشته
  • رژیم غذایی ، مصرف الکل یا سایر عادات سبک زندگی

آزمایشات آلزایمر :

آزمایش قطعی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال ، پزشک شما به احتمال زیاد چندین آزمایش را برای تعیین تشخیص شما انجام خواهد داد. اینها می توانند تست های ذهنی ، جسمی ، عصبی و تصویربرداری باشند.پزشک ممکن است با آزمایش وضعیت روانی شروع کند. این می تواند به آنها در ارزیابی حافظه کوتاه مدت ، حافظه بلند مدت و جهت گیری به مکان و زمان کمک کند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است از شما بپرسند:

  • چه روزی است
  • رئیس جمهور کیست
  • به یاد آوردن و یادآوری لیست کوتاه از کلمات

در مرحله بعد ، آنها به احتمال زیاد یک معاینه فیزیکی انجام می دهند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است فشار خون شما را بررسی کنند ، ضربان قلب شما را ارزیابی کنند و دمای شما را بگیرند. در برخی موارد ، آنها می توانند نمونه آزمایش ادرار یا خون را برای آزمایش در آزمایشگاه جمع آوری کنند.

پزشک شما همچنین ممکن است یک معاینه عصبی را انجام دهد تا سایر تشخیص های ممکن مانند بیماری حاد پزشکی مانند عفونت یا سکته مغزی را رد کند. در طی این امتحان ، رفلکس ، لحن عضلانی و گفتار شما را بررسی می کنند.پزشک شما همچنین ممکن است مطالعات تصویربرداری از مغز را ترتیب دهد. این مطالعات ، که تصاویری از مغز شما ایجاد می کند ، می تواند شامل موارد زیر باشد:تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). MRI می تواند به انتخاب نشانگرهای کلیدی مانند التهاب ، خونریزی و مشکلات ساختاری کمک کند.اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT). اسکن سی تی اسکن از عکس های پرتونگاری استفاده می کند که به پزشک کمک می کند ویژگی های غیر طبیعی را در مغز شما جستجو کند.اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون (PET). تصاویر اسکن PET می تواند به پزشک شما در تشخیص پلاک کمک کند. پلاک یک ماده پروتئینی است که مربوط به علائم آلزایمر است.آزمایشات دیگری که پزشک ممکن است شما انجام دهد شامل آزمایش خون برای بررسی ژن هایی است که ممکن است نشان دهد شما خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری آلزایمر دارید. درباره این آزمایش و روشهای دیگر آزمایش بیماری آلزایمر اطلاعات بیشتری کسب کنید.

 

آلزایمر چیست ؟ راه های درمان آلزایمر چیه ؟!

داروهای آلزایمر : 

هیچ درمانی شناخته شده ای برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال ، پزشک شما می تواند داروها و سایر روش های درمانی را برای کمک به کاهش علائم و به تاخیر انداختن پیشرفت بیماری تا حد امکان توصیه کند.

برای ابتلا به آلزایمر در اوایل متوسط ​​تا متوسط ​​، پزشک ممکن است داروهایی مانند donepezil (Aricept) یا Rivastigmine (Exelon) تجویز کند. این داروها می توانند به حفظ سطح بالای استیل کولین در مغز شما کمک کنند. این نوعی انتقال دهنده عصبی است که می تواند به حافظه شما کمک کند.برای معالجه آلزایمر متوسط ​​تا شدید ، پزشک ممکن است دونپزیل (آریزپت) یا ممانتین (Namenda) تجویز کند. Memantine می تواند به جلوگیری از اثرات گلوتامات اضافی کمک کند. گلوتامات یک ماده شیمیایی مغز است که به میزان بیشتری در بیماری آلزایمر منتشر می شود و به سلول های مغزی آسیب می رساند.پزشک شما همچنین ممکن است داروهای ضد افسردگی ، داروهای ضد اضطراب یا داروهای ضد روان درمانی را برای کمک به درمان علائم مرتبط با آلزایمر توصیه کند. این علائم شامل موارد زیر است:

  • افسردگی
  • بی قراری
  • پرخاشگری
  • تحریک
  • توهم

سایر درمان های آلزایمر :

علاوه بر دارو ، تغییر در شیوه زندگی ممکن است به شما در مدیریت شرایطتان کمک کند. به عنوان مثال ، پزشک شما ممکن است راهکارهایی را برای کمک به شما یا دوست شما ایجاد کند:

  • تمرکز روی وظایف
  • سردرگمی محدود
  • از رویارویی بپرهیز
  • هر روز استراحت کافی داشته باشید
  • آرام باش

برخی افراد معتقدند ویتامین E می تواند به جلوگیری از کاهش توانایی های ذهنی کمک کند ، اما مطالعات نشان می دهد که تحقیقات بیشتری لازم است. حتما قبل از مصرف ویتامین E یا سایر مکمل های دیگر از پزشک خود سؤال کنید. این می تواند در برخی از داروهای مورد استفاده در درمان بیماری آلزایمر تداخل ایجاد کند.

جلوگیری از آلزایمر :

درست همانطور که هیچ درمانی شناخته شده ای برای آلزایمر وجود ندارد ، هیچگونه اقدامات پیشگیرانه ای بی پروا وجود ندارد. با این حال ، محققان به عنوان عاملی برای جلوگیری از افت شناختی ، به عادات کلی زندگی سالم توجه می کنند.

اقدامات زیر ممکن است کمک کند:

  • سیگار کشیدن را ترک کن.
  • به طور منظم تمرین کن.
  • تمرینات آموزش شناختی را امتحان کنید.
  • رژیم غذایی گیاهی بخورید.
  • آنتی اکسیدان بیشتری مصرف کنید.
  • زندگی اجتماعی فعال را حفظ کنید.

مراقبت از آلزایمر :

اگر یک فرد دوست داشتنی با آلزایمر دارید ، ممکن است مراقب باشید. این یک کار تمام وقت است که معمولاً کار ساده ای نیست اما بسیار سودمند است.مراقب بودن مهارت های زیادی را می طلبد. اینها شامل صبر شاید بیش از همه و همچنین خلاقیت ، استقامت و همچنین توانایی دیدن شادی در نقش کمک به شخصی که از او مراقبت می کنید راحت ترین زندگی ممکن است باشد.به عنوان یک مراقب مراقب باشید ، مهم است که از خود و همچنین عزیزان خود مراقبت کنید. با مسئولیت های نقش می توان خطر استرس ، تغذیه نامناسب و عدم ورزش را افزایش داد.اگر تصمیم گرفتید نقش سرپرست را بر عهده بگیرید ، ممکن است لازم باشد برای کمک به متخصصین مراقب حرفه ای و همچنین اعضای خانواده ثبت نام کنید. درباره آنچه لازم است مراقب یک آلزایمر باشد بیشتر بدانید.

آمار آلزایمر : 

آمار مربوط به بیماری آلزایمر هراس آور است.براساس مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) ، آلزایمر ششمین عامل شایع مرگ در بزرگسالان ایالات متحده است. این رتبه پنجم در بین علل مرگ و میر برای افراد 65 سال و بالاتر است.یک مطالعه نشان داد که 4.7 میلیون آمریکایی بالای 65 سال در سال 2010 مبتلا به آلزایمر بودند. این محققان پیش بینی کردند که تا سال 2050 ، 13.8 میلیون آمریکایی مبتلا به آلزایمر باشند

CDC تخمین می زند که بیش از 90 درصد منبع معتبر مبتلایان به آلزایمر تا سن بالای 60 سال علائمی را مشاهده نمی کنند.آلزایمر یک بیماری گران است. براساس CDC ، حدود 259 میلیارد دلار منبع اعتماد در سال 2017 برای هزینه های مراقبت از آلزایمر و زوال عقل در ایالات متحده هزینه شده است

خلاصه :

آلزایمر یک بیماری پیچیده است که در آن تعداد زیادی ناشناخته وجود دارد. آنچه مشخص است این است که بیماری با گذشت زمان بدتر می شود ، اما درمان می تواند به تأخیر در علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.اگر فکر می کنید ممکن است شما یا یک دوست عزیز آلزایمر داشته باشید ، اولین قدم شما صحبت با پزشک است. آنها می توانند به تشخیص کمک کنند ، در مورد آنچه می توان انتظار داشت ، بحث کنند و به شما در ارتباط با خدمات و پشتیبانی کمک کنند. اگر علاقه دارید ، می توانند اطلاعات مربوط به شرکت در کارآزمایی های بالینی را به شما ارائه دهند.

منبع : healthline.com

فروشگاه اینترنتی امیتان

درباره ی aydin

بررسی کنید

مواد غذایی که خنکتان می کند

فواید سیر و سیر سیاه

مزایا و فواید سیر و سیر سیاه مقدمه : سیر یکی از سبزی های و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *